/assets/media//news/9bdfff7f832342ae83a08a2e7829c688.jpeg

1397/03/21

رگ‌هایی که گرفته شدند

سامانه حمل‌ونقل کشور یک زنجیره بسیار حساس است و نقش مهمی در زنجیره تولید ایفا می‌کند.

معادن و صنایع معدنی نیز مانند دیگر بخش‌های تولیدی به شدت به سامانه حمل‌ونقلی وابسته‌اند. این بخش اگرچه دارای مواد فسادپذیر نیست اما بخشی از تولیدات معدنی و تامین‌کننده‌های کوتاه‌مدت، باید هر روز به بازار مصرف برسد وگرنه بخش‌های پایین‌دستی خود را دچار مشکل می‌کند. 
اعتصاب کامیونداران، این بخش را دچار مشکلات جدی کرد، به‌ویژه برای آن دسته از کارخانه‌های تولیدکننده مواد معدنی که باید محصولات خود را روزانه از محیط کارخانه بیرون ببرند و خارج کنند، مثل سیمان، گچ، شن و ماسه. کارخانه‌های فولادی نیز تعهداتی داشتند که باید به این تعهدات عمل می‌کردند و بار خود را به موقع به‌دست مصرف‌کننده می‌رساندند. این کارخانه‌ها هم درگیر مشکلات زیادی شدند. با این حال ما به خواسته و اعتراض کامیونداران احترام می‌گذاریم و با اینکه با افزایش ۲۰ درصدی هزینه حمل‌ونقل موافقیم، منتظریم آنها نیز مشکلات خود را از کانال‌های قانونی حل کرده و این وضعیت را مدیریت کنند. 
ما معتقدیم نباید فشار بیشتری به این قشر زحمتکش وارد کنیم تا نتیجه معقولانه‌ای گرفته شود و اثر منفی آن بیشتر از این دامنگیر خود این صنف و معادن و صنایع معدنی به عنوان یکی از مهم‌ترین بخش‌هایی که به سامانه حمل‌ونقل جاده‌ای وابسته هستند، نشود. 
طولانی شدن زمان این اعتصاب اثر منفی بیشتری بر بخش معدن و صنایع معدنی گذاشت. معادن، باید خوراک کارخانه‌ها را از مسیرهای جاده‌ای برسانند یا به بنادر حمل کنند به‌ویژه برای بارهای صادراتی که کشتی رزرو شده است و بر اساس برنامه زمان‌بندی شده باید بار زده و حرکت کند که با طولانی شدن اعتصاب کامیونداران، تمام این بخش‌ها دچار مشکل شدند. 
در حقیقت بخشی از زنجیره تولید در معادن، مربوط به سامانه حمل‌ونقل است و ۳۰ تا ۴۰ درصد هزینه تمام شده محصولات معدنی مربوط به کرایه حمل است. افزایش نرخ حمل‌ونقل جاده‌ای باز هم نرخ تمام شده را افزایش می‌دهد و مصرف‌کننده نهایی ناچار است با نرخ بالاتری مواد مورد نیاز مانند آهن، سیمان، گچ، کاشی و سرامیک را تهیه کند.
محمدرضا بهرامن / رئیس خانه معدن ایران

منبع: صمت